Ιδιαίτερες ταυτότητες

Ιδιαίτερες ταυτότητες

Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2012

Σχολείο και δημιουργικότητα



"Πιστεύω ότι η μοναδικήμας ελπίδα για το μέλλον είναι να υιοθετήσουμε μια νέα ιδεολογία για την ανθρώπινη οικολογία, όπου να ανασχηματίσουμε την αντίληψή μας για τον πλούτο των ανθρώπινων δυνατοτήτων. [...] Το εκπαιδευτικό μας σύστημα έχει σμιλεύσει τα μυαλά μας με τον τρόπο που εμείς σμιλεύουμε τη γη: για μια συγκεκριμένη χρήση. Και δεν θα μας χρησιμεύσει για το μέλλον.
Πρέπει να ξανασκεφτούμε τις θεμελιώδεις αρχές με τις οποίες εκπαιδεύουμε τα παιδιά μας.
Στόχος μας είναι να εκπαιδεύσουμε την ολότητά τους, ώστε να αντιμετωπίσουν το μέλλον. Παρεπιμπτόντως, εμείς μπορεί να μη δούμε αυτό το μέλλον, αλλα εκείνα θα το δούν. Δουλειά μας είναι να τα βοηθήσουμε να κερδίσουν κάτι από αυτό."


Sir Ken Robinson


Σύμφωνα πλέον με πολλούς ειδικούς διαφόρων επιστημονικών κλάδων, αλλά και βάσει της πιο απλής παρατήρησης, η φαντασία αποτελεί την πιο ποιοτική εγκεφαλική λειτουργία, την οποία διαθέτουν μόνο τα ανθρώπινα όντα, αποκτώντας έτσι τη δυνατότητα για διαφορετικές οπτικές, προοπτικές, επιλογές και κατά συνέπεια, ελευθερία.

Προάγει όμως το σχολείο αυτό "το δώρο -κατά τον Sir Ken Robinson*- της ανθρώπινης φαντασίας" σε ικανοποιητικό βαθμό; Την καλλιεργεί; Την επιβραβεύει;

Σίγουρα τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει βήματα προς την κατεύθυνση της περισσότερο ολιστικής ανάπτυξης της προσωπικότητας των μαθητών. Μπορούμε όμως να πούμε πως τους εκπαιδευτικούς χώρους ακόμα στοιχειώνει η μονόπλευρη αντίληψη του ανθρώπου ως μηχανής που παράγει σκέψεις, πράξεις, ιδέες και έργα. Αυτή η έμφαση στη λογική και η αποθέωση της διανόησης ως του μόνου τρόπου διαχείρισης της πραγματικότητας κατακρεουργεί τη δημιουργικότητα, που απορρέει από κάτι πιο σύνθετο και λεπτό από τη μηχανιστική λογική: από τα ενδότερα δώματα της καρδιάς, που εκφράζονται μέσω της φαντασίας.

Ειδικά οι ενασχολούμενοι με την εκπαίδευση ευάλωτων κοινωνικά ομάδων, όπως οι μειονοτικοί μαθητές, συνταντούμε συχνά αυτό το έλλειμμα του εκπαιδευτικού συστήματος -το οποίο σε κάποιες περιπτώσεις καθηλώνει ακόμη και τη δημιουργικότητα των ίδιων των εκπαιδευτικών, που θέλουν και δεν μπορούν. Αυτό το έλλειμμα, ενώ αφορά κυρίως την τεχνοκρατική δομή και προσέγγιση της Παιδείας, διατυπώνεται συχνά ως "αδυναμία των ίδιων των παιδιών να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του σχολείου". Τα ίδια παιδιά όμως, σε ένα περιβάλλον που θα ενθάρρυνε την καλλιτεχνική έκφραση και θα εκγύμναζε τις άδηλες δυνάμεις του νου, ίσως θα αποδεικνύονταν να είναι πολύ πιο χαρισματικά και ικανά, απ'όσο τα θέλει το παρόν "στενό" σύστημα, που δεν τα χωρά, και αργά ή γρήγορα τα αποβάλλει.


* O Sir Ken Robinson είναι συγγραφέας, καθηγητής Παιδαγωγικής στο Warwick University της Μεγάλης Βρετανίας και σύμβουλος κυβερνήσεων σε θέματα παιδείας διεθνώς
.


Χριστίνα Δημητρέα, Παιδαγωγός στο Κέντρο Ημέρας "ΔΙΠΥΛΟ"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου